วันนี้ช่างเป็นวันที่วุ่นวายที่สุดในชีวิตของฉันจริงๆ

เริ่มจากการตื่นนอนแต่เช้าตรู่ ประมาณ 9 โมงเช้า
ซึ่งตั้งแต่ออกจากงานมาไม่เคยตื่นเช้าขนาดนี้เลย
ช่างทรมานจริงๆ
 
ออกจากบ้านว่าจะไปรับชุดครุยมาอยู่ร่วมชายคา
นัดซีกะส่วงไว้บ่าย2 ที่ท่าพระจันทร์
ดันไปลงรถผิดป้าย เนื่องจากตื่นเต้นที่เค้ามีซ้อมพิธีที่สนามหลวง
รถเมล์เลยไม่ผ่าน โอ๊ววววว...ลงหน้ากองสลาก
กูจะรีบลง ทำไมว๊า!!!

แต่ก็ดี...เลยเดินไปศาลเจ้าพ่อเสือ
ทำบุญซะบ้าง ชีวิตจะได้ดีขึ้น

ยังไม่ทันไหว้เสร็จ ส่วงโทรมาบอกรออยู่ศาลหลักเมือง
ส่วนซี ถึงร้านรับชุดครุยแล้ว
อ้าววววว...มาก่อนเวลา ทำไมว๊า!!! ลนเลยทีนี้
ไหว้ผิดไหว้ถูกกันเลยทีเดียว

ไปถึงร้านซี ส่วง ลองชุดเป็นที่เรียบร้อย
ส่วนตัวข้าพเจ้ายังไม่ได้แม้แต่จะแตะชุด
มัวแต่วิ่งไปกดเงิน เพื่อรับชุดให้เพื่อนๆอีก 4 ชีวิต

หลังลองชุดจ่ายเงินเป็นที่เรียบร้อย
หันไปเจอกองชุดครุย 5 ถุง
ชอค!!! หาเรื่องเข้าตัว ทำไมว๊า!!!
อย่างหนักมาก แล้วกูจะแบกขึ้นรถเมล์ไงวะเนี่ย

ด้วยความกลัวไม่ได้นั่งตอนขากลับ
หลังจากซีและส่วงขึ้นรถเมล์รอดไปแล้ว
ข้าพเจ้าก็เดินข้ามถนนหน้าศาลอาญา
พร้อมภาระอีก 5 ถุง เดินข้ามถนนไปมา
ประมาณ 3 รอบ เพราะรักพี่เสียดายน้อง
ไอ้รถขากลับก็ดันเลือกกลับได้ 2 ทาง

ทางนั้นมา ทางนี้นานก็วิ่งไปวิ่งมา
ไม่เข้าใจเหมือนกัน จะข้ามให้เหนื่อย ทำไมว๊า!!!

คนแถวนั้นมองไปมองมาคงงง ประกอบกับสมเพช
หอบถุงเต็มมือ ยังจะวิ่งข้ามถนนไปมา อ๊ายอาย จริงๆ
แต่ไม่รู้จะทำไง ช่างมัน!!! ไปวันเดียว
พรุ่งนี้ก็ไม่เจอกันอยู่แล้ว

ขึ้นรถเมล์ได้นั่งเป็นที่เรียบร้อย
โล่งอกมาก...นึกว่าชะตากรรมจะหมด
ยังค๊าบพี่น้อง ระหว่างนั่งรถสองแถวกลับบ้าน
ฝนเทลงมาอย่างหนักหน่วง ชอค!!!
ถ้าภาระของ 4 ชีวิต เปียกฝน กูจะทำไงว๊า!!!

พอถึงตลาดใกล้บ้านเลยลงว่าจะโบกแท๊กซี่
ฝนเริ่มซาลงเมื่อจ่ายเงินเสร็จ ชิหาย...แม่ง
จะอะไรกันหนักกันหนาวะ!!! จากนั้น...
ฝนก็ค่อยๆเลื่อนหายไปในที่สุด
แล้วกูลงมาจากรถเพื่อ... (จ่ายค่ารถใหม่อีกรอบงะ)

ในที่สุด ภาระทั้ง 4 ชีวิตก็ปลอดภัย
แต่ด้านนอกของถุงนึงเปียก หา!!!
รีบดูข้างใน สภาพยังอยู่ดี โล่ง!!!

และแล้ววันอันแสนวุ่นวาย
ของข้าพเจ้าก็สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้
คืนนี้ก็ไม่นอนเหงาอีกแล้ว
ก็มีชุดครุยอยู่ด้วยตั้ง 5 ชุดนี่เนอะ!!!